darewnoo.pl

Zanim zacznę o Nexii, myślę że powinienem wspomnieć o jej pierwowzorze - Oplu Kadecie E oraz Pontiacu Le Mans. Pierwsze Kadetty pamiętają jeszcze czasy II wojny światowej. Kolejne powstawały jakiś czas po wojnie. Ale to nie nimi się będziemy zajmować. Skupmy się na ostatnim Kadetcie - Kadetcie E. Zadebiutował on w 1986 roku i stał się następcą Kadetta D (1979-1984). Bardzo szybko Kadett E stał się popularny, nie tylko w Niemczech ale i w innych krajach a później również w Polsce. Kadett E dostępny był w 7 wersjach nadwoziowych: trzydrzwiowy i pięciodrzwiowy hatchback (oba na zdjęciu, w tym że zielona trzydrzwiówka to Pontiac), sedan (na zdjęciu), kombi, kombi dwudrzwiowe oraz kabriolet i dostawczy Kadett combo. Niedługo po Kadetcie pojawiły się: Pontiac Le Mans oraz Daewoo Racer (choć częściej spotyka się nazwę po prostu 1,5i). Oba te pojazdy to wierne kopie Kadetta E. Zarówno Daewoo 1,5i jak i Pontiac Le Mans nigdy nie były oferowane w naszym kraju. Daewoo też było dostępne pod nazwą Le Mans, ale i tak na takim Daewoo widniał znaczek Pontiaca.

Po zakończeniu produkcji Kadetta E w 1991 roku (kabrio produkowane jeszcze 2 lata dłużej) pojawił się Opel Astra I Classic - bezpośredni następca Kadetta. Natomiast zarówno Daewoo jak i Pontiac dalej produkowali samochody na bazie Kadetta, ale zostały one zmodernizowane (na zdjęciu). Obaj producenci produkowali (pod swoimi markami) takiego zmodernizowanego Kadetta do 1993 roku. O ile Pontiac pozostał przy nazwie LeMans, o tyle Daewoo postanowiło zmienić ją ostatecznie na Racer (choć dalej można było spotkać nazwę Daewoo Le Mans). Przed 1994 rokiem zaprzestano produkcji Le Mansa i Racera, ale Pontiac w ogóle skończył z tym samochodem a Daewoo nie. Daewoo LeMans/ Racer był dostępny aż do 1997 roku. Tymczasem w 1994 roku zadebiutował w Korei ''nowy'' samochód Daewoo i nazywał się on Cielo...

Jeszcze przed premierą Cielo/Nexii warto wspomnieć o zupełnie nieznanym prototypie - NGV3. Widoczny na zdjęciu obok prototyp zaprezentowano w 1995 roku podczas targów Seul Motor Show. W maju 1996 Daewoo chwaliło się że zbudowało 10 specjalnych egzemplarzy prototypów na bazie Cielo. Jeden z nich nazywał się DEV-4 i był w kolorze bordowym - miał silnik o mocy 95 koni, który rozpędzał ten prototyp do 120 km/h i mógł przejechać jednorazowo 300 km.

[dop. 2024] Nazwa "NGV3" to skrót od Natural Gas Vehicle, a nie - jak twierdzi Wikipedia - Nexia Green Vehicle.

Daewoo Nexia nie była testowana przez znane instytucje takie jak Euro-NCAP czy ANCAP. Testy zderzeniowe przeprowadziło tylko Daewoo (na zdjęciu), a potem na Daewoo Nexii DOHC (zmodernizowana Nexia na rynki ukraiński, uzbekistański i rosyjski) testy przeprowadziła instytucja z Rosji. Pierwsze testy zderzeniowe (przez Daewoo) odbyły się w 1993 roku, ostatnie (w Rosji) w 2008 roku. Poziom bezpieczeństwa nie jest dobrą stroną w Nexii, nic dziwnego, w końcu to tylko lekko zmodernizowany Kadett. Choć mimo to Nexia potrafi się okazać bezpieczniejsza od wielu nawet nowszych jej konkurentów. Dużą wadą jest też nadwozie, które szybko koroduje, powodując że karoseria robi się bardziej podatna na zniszczenia i jest mniej trwała. Na pokładzie Nexii mogła się znajdować niestety tylko jedna poduszka powietrzna (i to i tak nie w każdej wersji wyposażeniowej). Ciężko w takim aucie myśleć o ABS a już tym bardziej ESP. Nexia jest na pewno bezpieczniejsza od Tico, ale dużo jej brakuje do bezpieczeństwa jakie swoim pasażerom oferuje Espero.

Żeby kontynuować historie Cielo powtórzę ostatnie zdanie: ''Bowiem w 1994 roku zadebiutował w Korei ''nowy'' samochód Daewoo i nazywał się on Cielo'' ...Tak naprawdę była to kolejna (bardzo udana) modernizacja Opla Kadetta E/Pontiaca Le Mans/ Daewoo LeMans/Racer. Koreańskie Daewoo dobrze zrobiło że zdecydowało się kontynuować produkcje tego (no już trochę) przestarzałego modelu. Oczywiście nie tylko karoseria została zmodernizowana, zmodernizowano także silniki oraz wnętrze.

W Europie i UK Nexia zadebiutowała na wiosnę 1995 razem z Espero. W 1996 roku zadebiutowała w Polsce (u boku Tico, Espero, Caro i Atu) oraz w Anglii (u boku Espero). Zarówno w jednym jak i drugim kraju Nexia została dobrze przyjęta. Jednak o ile w Polsce Daewoo było już troszkę znane (głównie dzięki Tico) o tyle w Anglii nie. Z wielu angielskich prospektów wynika że chcieli podbić rynek modelami Nexia i Espero oraz zaprezentować swoje możliwości w postaci kabrioleta No.1, który ostatecznie pozostał prototypem. W Niemczech Nexia nie została przyjęta aż tak dobrze, bo Niemcy wiedzieli że to koreańska kopia ich konstrukcji z końca lat '80. W Daewoo Nexii mógł pracować jeden z dwóch benzynowych silników 1,5. Jeden o mocy 75, a drugi 90 koni. Widoczna na zdjęciu Nexia z pochodzi początku produkcji z angielskiego prospektu.

Jeżeli chodzi o nadwozia, Nexia dostępna była tylko w trzech wersjach nadwozia: trzy i pięciodrzwiowy hatchback oraz sedan (zrezygnowano z nadwozi: kombi, trzydrzwiowe kombi, kabriolet oraz - nazywanej przez Opla - wersji Combo czyli dostawczej). W sumie Daewoo dobrze zrobiło, bo z całą pewnością te wymieniowe przeze mnie nadwozia nie były by tak popularne jak hatchbacki oraz sedany, ale z jednym wyjątkiem - kombi. Szkoda że nie postanowiono zrobić Nexii Kombi. Z całą pewnością również byłaby popularna. Czas teraz omówić wyposażenie: Nexia na rynki europejskie była dostępna w trzech wariantach wyposażenia: GL, GLE, GLX/GTX. Zwrócić trzeba jednak uwagę, że GLE oferowano tylko dla sedanów, a podział odmian GLX/GTX wynikał z nadwozi - GLX występował jako sedan, GTX jako hatchback. W latach 1995-1998 Nexia była montowana w Lublinie. Produkcję Cielo/Nexii w Korei zakończono w 1997 roku, natomiast w Polsce montowano ją do marca 1998 roku, po czym taśmy produkcyjne w Lublinie przystosowano do produkcji modeli Musso i Korando. W Korei oferowano wersje (od podstawowych do topowych): GX, RX, DOHC pack.

Skoro już rozszyfrowaliśmy oznaczenia wyposażenia, to teraz dokładniej opisze co każde z nich zawiera: GL- zegarek elektroniczny, blokada w tylnych drzwiach (przed dziećmi), zdalnie sterowana klapa bagażnika i korek wlewu paliwa, regulacja oparcia przednich foteli, ogrzewanie tylnej szyby, instalacja radiowa z 4 głośnikami, 13'' koła, elektryczna lub manualna regulacja wysokości reflektorów i kilka innych drobiazgów takich jak popielniczki czy schowki. Wersja GLE to GL+centralny zamek, elektryczne szyby 4 sztuki, wspomaganie kierownicy, obrotomierz, halogeny, elektryczna regulacja wysokości reflektorów, czasowe ustawienie wycieraczek, inne boczki drzwiowe i kierownica, zamykany na kluczyk schowek przed pasażerem, regulacja wysokości fotela kierowcy. Wersja GLX i GTX to GL + GLE + silnik 1.5 16V 90 KM DOHC (w pozostałych słabszych wersjach wyposażenia silnik 1.5 75 KM), koła 14". Kokpit Nexii w porównaniu do Kadetta mało się zmienił. Inne kraty nawiewu, zegarek elektroniczny zamiast standardowy i w zasadzie tyle zmian. Mało tego: kierownica Nexii bez poduszki na pokładzie wygląda identycznie jak ta w Oplu, z tą różnicą że ma oczywiście inny znaczek. Kierownica z poduchą została z kolei zapożyczona od większego Espero. Wymienione elementy wyposażenia wypisałem na bazie prospektów.

W Nexii (a raczej w Cielo) można było mieć czterobiegową automatyczną skrzynię, jednak na pewno nie w Polsce, gdzie oferowano tylko pięciobiegową manualną skrzynie. Samo wnętrze Nexii jest dość ponure i proste. Tu również niestety czuć Kadetta. Jednak Daewoo próbowało to jak najbardziej zneutralizować dodając głównie dobre, nowoczesne wyposażenie (w porównaniu do Kadetta) oraz welurowe całkiem wygodne fotele. Na tylnej kanapie bez problemu zmieści się dwóch dorosłych oraz dziecko. Gorzej jakby chciało podróżować pięć dorosłych osób. Z tyłu nie ma aż tyle miejsca aby w troje się wygodnie usadowili. Miejsca na nogi jest dosyć sporo. Widoczne na zdjęciu wnętrze pochodzi z Nexii sedan (o czym świadczy podłokietnik) z wyposażeniem GLX. Automatyczna skrzynia biegów była dostępna opcjonalnie na przykład w Niemczech.

Bagażnik to dobra strona tego auta, ale tu również znów czuć Kadetta... Nie zależnie od tego czy mówimy o sedanie czy o hatchbacku. Pojemność bagażnika w hatchbacku (zarówno trzy jak i pięciodrzwiowym) wynosi 390 litrów, więc jest to dobry wynik, ale tyle samo wynosi pojemność bagażnika... Opla Kadetta E hatchback. Natomiast do bagażnika Nexii zapakujemy imponujące 530 litrów (dziś nawet największe bagażniki w tej klasie z trudem osiągają takie wyniki), ale znów: tyle samo ma pojemność bagażnika Opel Kadett E sedan... Na każdym kroku widać podobieństwo do Kadetta. Oddalając już temat Kadetta. Bagażniki Nexii mają bardzo regularne kształty i niski próg załadunku (czego nie można powiedzieć o bagażniku w Lanosie). Nadkola zbytnio nie przeszkadzają, gorzej z zawiasami (tylko w sedanie) które wnikają do środka bagażnika mogą uszkodzić bagaż (ale to bolączka aut tej klasy do dziś). W hatchbackach jest możliwość złożenia tylnych siedzeń. Można było uzyskać w ten sposób 720 litrów. Do złożeniu foteli podłoga jest praktycznie płaska.

W lato 2008 roku zadebiutowała... nowa Nexia. Nie zadebiutowała ona jednak ani w Korei, ani w Polsce, ani w Anglii a... Uzbekistanie i tylko w tam. Sprzedawana jest tylko na Ukrainie, Uzbekistanie i w Rosji razem ze starą Nexią oraz Matizem II. Nowa Nexia zupełnie nie przypomina tej starej, a już tym bardziej Opla Kadetta. Chociaż mimo to dalej nowe auto bazuje na podzespołach starej Nexii -a co za tym idzie Kadetta. W nowej Nexii mogą pracować trzy jednostki benzynowe: 1.5 75KM, 1.5 DOHC 85KM oraz 1.6 108KM. W środku również ciężko dopatrzeć się podobieństw do poprzedniej Nexii. Pozostały tylko takie same kratki nawiewu i panel główny. Nowa Nexia oferowana jest tylko z pięciobiegową manualną skrzynią biegów. W pewnym momencie model został przemianowany na Chevroleta.