darewnoo.pl

Rozpoczynając pisanie o Lanosie powinienem najpierw wspomnieć o prototypie No.1. Bardzo dużo osób myli go z Lanosem Cabriolet. Na pierwszy rzut oka faktycznie bardzo przypomina Lanosa (szczególnie z przodu) ale to nie Lanos. Można by powiedzieć że to seryjny Lanos zaczerpnął przodu od prototypu, a nie na odwrót. W 1994 roku zaprezentowano pierwszą wersję No.1 (w kolorze żółtym lub czarnym - samochód był w międzyczasie przemalowywany). Przód i tył wyglądały zupełnie inaczej i nie przywodziły na myśl późniejszych pojazdów od Daewoo. Wersja widoczna na zdjęciu została przebudowana na potrzeby europejskiej premiery tej marki w 1995 roku, przy okazji pokazując kierunek stylistyczny Daewoo (charakterystyczny grill). Natomiast bok nadwozia oraz wnętrze pozostały bez zmian. Auto pokazano także w Polsce, podczas Poznań Motor Show 1996 (na zdjęciu). Ciekawostką jest fakt, że ten prototyp został zbudowany na bazie seryjnego modelu LeMans (auto na nawet poprawny numer VIN). Był to w pełni "działający" prototyp, którym dało się jeździć - rozpędzał się do 192 km/h. Według danych producenta miał pod maską silnik o pojemności 1.6 o mocy 137 koni. W praktyce jednak użyta jednostka przypomina bardziej motor 1.5 DOHC o mocy 90 znany z Nexii i Espero - być może została ciut podkręcona.

[dop. 2024] Niestety, No.1 zostało porzucone, rozgrabione i w konsekwencji zezłomowane w 2023 roku (patrz: WDCS).

Prace nad Lanosem rozpoczęto pod koniec 1993 roku. Stylistykę opracowywano (przez ItalDesign) 3 miesiące (od kwietnia do lipca 1994). Prace nad silnikiem trwały praktycznie cały rok (zaczęły się w 1994 a skończyły w 1995 roku). Testy samochodu trwały cały rok - od maja 1995 do maja 1996. Lanos przejechał niemal cały świat w celu wykrycia i poprawienia ewentualnych niedoskonałości. Ostatecznie samochód był gotowy do produkcji pod koniec 1996 roku. Na zdjęciu obok szkic Lanosa sedan oraz inne szkice Lanosa, ale zupełnie nie przypominały one dzisiejszego Lanosa.

Pierwsze prototypy zaczęto budować pod koniec 1995 roku. Zbudowano 150 prototypów (we wszystkich trzech nadwoziach) i zrobiono nimi wiele tysięcy kilometrów. Lanos był badany i testowany w niskich (Kanada, Kaus Kasing; Szwecja, Arjeplog; Rosja, Moskwa) i wysokich temperaturach (USA, Dolina Śmierci; Oman, Nizwa; Australia, Alice Springs; Hiszpania, Barcelona; Włochy, Nardo). Po czym prototypy te były niszczone poprzez uderzenie w ścianę (miało to na celu sprawdzenie i poprawienie poziomu bezpieczeństwa Lanosa).

Początkowo planowano wprowadzić do sprzedaży cztery wersje nadwozia: trzy i pięciodrzwiowego hatchbacka, sedana oraz wersje otwartą (oficjalna nazwa tego prototypu to po prostu ''Cabriolet'', bez przedrostka Lanos). I to jest właśnie Lanos kabrio, który większości myli się z No.1 (u góry). Cabriolet nie był projektowany równocześnie z seryjnymi nadwoziami - został zbudowany w 1996 roku na bazie trzydrzwiowej odmiany. Mimo tego że był to Lanos, to miał on pod maską silnik 1.5 DOHC z Nexii (a nie jedną z jednostek seryjnie montowanych w Lanosach) - co jest sporą ciekawostką. Dach w tym prototypie jest płócienny i składany ręcznie. Zastanawiające są pomarańczowe obrysówki w przednim zderzaku - takie światełka są przecież tylko w amerykańskich autach. Czyżby Daewoo początkowo chciało Cabrioleta właśnie tam oferować? Lanos Cabriolet został zaprezentowany na targach Amsterdam Motor Show oraz targach w Korei - Seoul Show Motor 1997 . Warto dodać że powstały 2 egzemplarze Cabriolet - zielony i biały. Daewoo zapewniało jeszcze w 1998 roku, że planuje wprowadzić Cabrioleta do produkcji seryjnej, ale na zapewnieniach się skończyło...

No i tak oto pod koniec 1996 roku zadebiutował nowy kompaktowy samochód Daewoo - Lanos. Docelowo model występował w trzech nadwoziach, ale nie od samego początku, bowiem od listopada 1996 oferowano tylko sedana. Hatchbacki w Korei (i również w Europie) pojawiły się w drugim kwartale 1997 roku. Daewoo nie zdecydowało się na nadwozie kombi, a szkoda, bo wtedy Lanos sprzedawał by się jeszcze lepiej... Fiat Palio Weekend nie miałby łatwego konkurenta... Lanos od razu został ciepło przyjęty w rodzimym kraju. W Europie karierę rozpoczął w 1997 roku. Pierwszy raz został zaprezentowany w 1997 roku na targach motoryzacyjnych we Frankfurcie (razem z Nubirą I oraz Leganzą). Podobnie jak w Korei, w Europie Lanos również został dobrze przyjęty. Prasa bardzo dużo pisała o tym samochodzie. Kod wewnętrzny Lanosa przed face liftingiem to: T-100. Lanos jest następcą przestarzałej dosyć Nexii. Ciekawostką może być fakt, że w Korei Lanosy nazywały się nieco inaczej: Lanos 3d nazywał się Romeo (pełna nazwa: Daewoo Lanos Romeo), natomiast Lanos 5d - Juliet (Daewoo Lanos Juliet). Dotyczy to zarówno Lanosa przed jak i po Face liftingu, oraz wersji Sport.

Początkowo Lanosa montowano tylko w Korei w mieście Bupyong. Jesienią 1997 roku rozpoczęto produkcję na warszawskim Żeraniu. Potem (Doninvest) od 1998 do 2000 roku w Rosji w mieście Taganrog a następnie na Ukrainie (od 2004). Najwięcej Lanosów zmontowano na warszawskim Żeraniu. Montaż Lanosa z zestawów SKD (na Żeraniu) rozpoczęto we wrześniu 1997 roku. Początkowo z silnikami 1.5 8V oraz 1.6 16V. Już w 1998 roku rozpoczęto produkcję tego pojazdu z wykorzystaniem 60% części polskich. Udział polskich części stopniowo rósł i w 1999 roku wynosił 71%, 2000 - 81%, w 2001 Lanos składał się w 93% z polskich części, natomiast potem Lanosy niemal całe były montowane z polskich części - 98%. Ciekawostką jest fakt, że wersja 3 drzwiowa w dalszym ciągu była montowana, ale tym razem z zestawów CKD. Na zdjęciu wnętrze fabryki w Korei w mieście Bupyong.

Daewoo wkroczyło do USA jeszcze w 1998 roku, lecz pierwsze amerykańskie Lanosy (oraz Nubiry i Leganzy) wyjechały na drogi dopiero w 1999 roku. Daewoo postanowiło zaprezentować swoje trzy nowe samochody (Lanos, Nubira I, Leganza) w Ameryce. Na początku zainteresowanie nowymi modelami Daewoo było duże (szczególnie na targach motoryzacyjnych), ale potem z dnia na dzień popularność Daewoo w USA słabła. Potem znów się troszkę podniosła gdy Daewoo ponownie zaatakował tamtejszy rynek. W 2000 roku zadebiutowały tam bowiem Lanos FL, Nubira II oraz praktycznie niezmieniona Leganza. Ale jako że tu opisuje Lanosa to na nim się skupie. W Ameryce Lanos (zarówno przed jak i po face liftingu) oferowany był tylko z silnikiem 1.6 16V. Co ciekawe amerykanie mogli kupić jedno z dwóch (a nie trzech) nadwozi. Nie wiadomo z jakich przyczyn amerykańskie Lanosy były dostępne tylko jako trzydrzwiowy hatchback oraz sedan (na zdjęciu). O dziwo wersja trzydrzwiowa cieszyła się większą popularnością.

W 1998 roku Euro NCAP wzięło do testów zderzeniowych Lanosa 1.4 SE (ta wersja nie była wtedy dostępna w Polsce). Lanos który został poddany testom miał na pokładzie jedną poduszkę powietrzną. Euro NCAP dało Lanosowi 3 gwiazdki (ale jedną skreśloną) i 17 punktów. Instytucja ta przetestowała tylko dwa popularne modele Daewoo - Lanos i Matiz. Lanosa przetestowała jeszcze jedna instytucja : ANCAP, która przyznała Lanosowi tylko jedną gwiazdkę czyli mniej niż dało Euro NCAP. Główną tego przyczyną było to że Lanos 3D którego testował ANCAP nie miał ani jednej poduszki powietrznej. Oba testy wykonano w 1998 roku. Lanos znów okazał się bezpieczniejszy od swojego następcy - Chevroleta Aveo (mówimy tu o pierwszej generacji Aveo). Euro NCAP przetestowało Aveo w wersji sedan. Wyniki testu nie okazały się zbyt dobre. Aveo (test przeprowadzono 8 lat po teście Lanosa) uzyskało 1,5 gwiazdki. Co prawda punktów zdobyło więcej niż Lanos (21 punktów) ale okazuje się że Aveo I jest mniej bezpieczne od Lanosa. Lanos po FL był poddawany testom zderzeniowym tylko w USA.

Informacje na temat współczynnika oporu powietrza w Lanosie nie były podawane w żadnych źródłach ( w przeciwieństwie na przykład do Espero). Mimo to z nieoficjalnych informacji można dowiedzieć się że współczynnik oporu powietrza Lanosa wynosi Cx=0,35. Informacja ta dotyczy jednak tylko Lanosa sedan przed face liftingiem. Nie wiadomo ile wyniósł współczynnik oporu powietrza w przypadku hatchbacków, jak również Lanosów po face liftingu. Niestety 0,35 Cx to nie jest dobry wynik. Dla porównania: Espero i Chairman ma 0,29 Cx, Leganza 0,32 Cx, a Musso 0,42 Cx. Kiepski wynik Lanosa z pewnością był przyczyną zatajenia tej informacji.

Daewoo Lanos został stylistycznie stuningowany przez trzy firmy które się tuningiem zajmują. Pierwsza z nich to niemiecka firma Cobra (zielony Lanos) która dodała Lanosowi tylny spoiler, progi boczne, dokładkę do przedniego zderzaka, końcówkę tłumika oraz fantastycznie pasujące alufelgi. Niestety tylko niemcy mogli sobie pozwolić na takie modyfikacje. Druga firma (również niemiecka) to MS Design. Ta firma wzięła na warsztat odmianę trzydrzwiową (czerwony) i sedana (w przypadku Cobry były to tylko hatchbacki w obu nadwoziach). MS Design podobnie jak Cobra dodał: spoiler, progi boczne, dokładkę pod przedni zderzak, końcówkę tłumiku oraz alufelgi. Trzecia firma natomiast nieco bardziej zmodyfikowała wygląd Lanosa. Mówie tu o firmie Orciari. Poza wyżej wymienionymi zmianami Orciari dodało jeszcze: brewki na światła przednie, dodatkowe linie wokół halogenów, dyskretne naklejki Orciari oraz dokładkę pod tylny zderzak. Orciari takie modyfikacje wykonało tylko na wersji trzy drzwiowej. Również samo Daewoo dokonało takiego stylistycznego tuningu...

...i w 1998 roku w Niemczech pojawił się Lanos nazwany Hurricane, który był dostępny tylko tam, w okresie 1998-2000. Do przedniego zderzaka dodało dokładkę (podobną zastosowano w prototypowym żółtym Lanosie z 2001 roku), z boku pojawiły się progi i 15' alufelgi, ale już nie takie wypasione jak wyżej. Z tyłu pojawiła się dokładka pod zderzak, mały spoiler oraz chromowana końcówka tłumika. Z zewnątrz wygląda prawie jak zwykły Lanos, ale we wnętrzu bardziej przypomina Sporta. Kierownica na górze i na dole obszyta czarno-czerwoną skórą, podobnie gałka skrzyni biegów. Fotele również skórzane i w tych samych kolorach. Wnętrze tego Lanosa jest bardzo podobne do zaprezentowanego aż 3 lata później Sporta. Niestety pod maską tego czerwonego Lanosa nic się nie zmieniło - to ta sama benzynowa jednostka 1,6 co w każdym innym Lanosie SX. Prezentowana na zdjęciu odmiana została zbudowana tylko na bazie trzydrzwiowego hatchback w wersji wyposażenia SX. Lanos Hurricane poza powyżej wymienionymi elementami wyróżniał się jeszcze okleiną przypominającą karbon na elementach deski rozdzielczej.

Lanos miał kilka limitowanych odmian: w Polsce wersja Style (identycznie lakierowanie jak w Matizie Style), w Niemczech np. wersja Cool. Wyróżniała się ona bogatszym wyposażeniem: ABS, klimatyzacja, silnik 1,6. Według tego jest napisane w prospekcie, taki Lanos w Niemczech kosztował o ok. 4 tysiące więcej niż jego normalny odpowiednik. Wersją Cool objęto tylko Lanosy trzydrzwiowe. Jednak najciekawszą odmianę (i to nie konieczne dostępną dla wszystkich) zbudowano w Polsce w 2000 roku głównie na potrzeby rozreklamowania Lanosa. Ta wersja widoczna na zdjęciu to właśnie ten pojazd zbudowany tylko w jednej sztuce na bazie pięciodrzwiowego Lanosa. Akcja nazywała się: ''Lanosem dookoła świata''. Oczywiście ten Lanos nie był seryjny, niewiele elementów seryjnych w nim zostało. W tą jakże długą podróż wybrali się Urszula i Ireneusz Majewscy. Ponoć samochód sprawował się bez zarzutów. Niestety nie ma żadnych informacji na temat jego silnika, wyposażenia itp. Jedne co zostało po tej akcji reklamowej to trzy zdjęcia oraz garść informacji. Na wszystkich trzech zdjęciach Lanos znajduje się akurat w Australii.

Kokpit Lanosa zupełnie nie przypomina tego którego znamy z Nexii. Jest znacznie bardziej zaokrąglony, ale już się opatrzył. Lanos dostępny był w trzech wersjach wyposażenia: S (ubogie wyposażenie), SE, oraz SX (najlepiej wyposażona). Na pokładzie Lanosa w wersji wyposażenia S znajdowały się zaledwie: immobilizer, zegar elektroniczny, antenę oraz układ wspomagania kierownicy. Wersja SE to S + radioodtwarzacz, zamek centralny, elektrycznie sterowane szyby przednie, światła przeciwmgielne, regulacja kierownicy, zderzaki w kolorze nadwozia oraz czasem klimatyzacja i ABS. Wersja SX natomiast to S + SE + poduszka powietrzna pasażera, elektrycznie sterowane lusterka boczne, ABS i klimatyzacja. Lanosy z automatyczną skrzynią biegów dostępne były tylko w Korei i Ameryce. Tylko w wersjach SE oraz SX pojawia się znaczek wyposażenia na przednim błotniku. W wersji S nie ma oznaczenia.

Ilość miejsca we wnętrzu Lanosa jest zadowalająca, chociaż większość konkurentów oferuje więcej miejsca. Fotele obite welurem nie są zbyt wygodne (szczególnie z przodu). Siedziska są zbyt krótkie, źle wyprofilowane są oparcia, a trzymanie boczne słabe. Tylna kanapa jest wygodniejsza od przednich foteli. Zasiąść wygodnie (mówimy tu o sedanie i hatchbacku 5d) mogą na niej trzy osoby pod warunkiem że jedną z nich jest dziecko. Trzech dorosłych osobników nie będzie miało żadnego komfortu na tylnej kanapie. Wysokim pasażerom może brakować miejsca na głowę i nogi. Wnętrze Lanosa trzydrzwiowego natomiast jest strasznie ciasne z tyłu. Lanos 3d jest przeznaczony raczej dla dwóch, no ewentualnie trzech osób. Na zdjęciu obok wnętrze koreańskiego Lanosa sedan.

W 1999 roku Daewoo zaprezentowało (tylko na rynku amerykańskim) Lanosa GTI. Do Europy dotarły jedynie pojedyncze informacje. Wiadomo że miał być w nim montowany silnik 2,0 (bardzo dobrze znany z Nubiry, Leganzy i Tacumy). Wyposażenie standardowe miało być bogate. Lanos GTI został pokazany tylko na jednych targach w USA. Stał on obok prototypu usportowionej Nubiry I oraz Joystera Concept. Na targach Lanos GTI przyciągał uwagę wielu zwiedzających. Lanos GTI który ostatecznie pozostał zapomnianym prototypem został polakierowany na biało. Z przodu widać brewki, przyciemniane światła, zupełnie inny zderzak i białe elementy atrapy (zamiast chromowanych). Ten Lanos ma bardzo ładne felgi, które mu pasują. Przez cały samochód na dole przebiega szary pasek (taki jak na zderzaku). Z tyłu natomiast jedyna rzecz która wyróżnia Lanosa GTI jest spoiler na górze klapy bagażnika. Gdyby Lanos GTI wszedł do produkcji seryjnej z pewnością byłby świetnym konkurentem Volkswagena Golfa GTI (wtedy IV generacji). Daewoo stwierdziło że zamiast wprowadzać do produkcji Lanos GTI wprowadzi tańszego w produkcji Lanosa Sport...

...Lanos GTI nie był jedyną próbą stworzenia nieco podrasowanego Lanosa. W ok. 2001 roku na europejskich targach obok prototypowych Musso i Korando pojawił się żółty ztuningowany Lanos (po face liftingu). Niestety nie jest on już tak wypasiony jak Lanos GTI z 1999 roku. Zmiany w tym żółtym prototypowym Lanosie ograniczają się jedynie do nakładek na reflektory, przemodelowanych zderzaków, progów bocznych, alufelg, przyciemnianych szyb, siatki na atrapie chłodnicy oraz niestandardowego (w przypadku Lanosów) koloru. Modyfikacje te są dlatego takie niewielkie, ponieważ Daewoo miało już bardzo poważne problemy z pieniędzmi i nie mogło sobie pozwolić na pakowanie dużej ilości na kasy kolejnego usportowionego Lanosa. Najprawdopodobniej niestety silnik jaki jest w tym prototypie zamontowany to zwykła jednostka znana z Lanosa Sport. To kolejny prototyp o którym nie ma żadnej informacji. Do dziś przetrwały tylko dwa zdjęcia tego prototypu (oba zdjęcia pochodzą z tych samych targów motoryzacyjnych).

Ten śmiesznie wyglądający Lanos to prototyp zbudowany na bazie Lanosa 5d i Poloneza Plus Truck. Powstał tylko jeden egzemplarz w kolorze białym. Nie jest to jednak prototyp zbudowany przez Daewoo a przez FSO. Prototyp ten był tak dobrze ukryty że nawet prasa i wszelkie media o nim nie wiedziały. Dopiero w 2009 roku na pewnym forum pojawiło się kilka fotek tego Lanos pick-up. Na zdjęciach jest rok 2000, więc pewnie w tym roku prototyp został zbudowany. Pod jego maską znajdował się pewnie najmocniejszy silnik wkładany do Lanosa - 1.6 16V. Ten prototyp przodu wygląda jak zwykły Lanos z tyłu natomiast jak zwykły Polonez Truck (z wyjątkiem brakiem napisu Polonez). Za tylną szybą znajdują się pojedyncze białe pręty. Losy tego auta są nie znane. Szkoda że ten Lanos nie wszedł do produkcji seryjnej... z pewnością byłby świetną propozycją dla tych którym potrzebny jest tani pickup, a Polonez Truck jest dla nich zbyt ubogo wyposażony i przestarzały. W 2013 roku ten prototyp został odnaleziony w dawnym OBRSO. Obecnie znajduje się w muzeum. Mało tego - poza tym prototypem odnaleziono jeszcze 3 inne odmiany dostawcze Lanosa w fazach prototypu (Lanos Pick-Up, Lanos HARDTOP i Lanos CDV). Co ciekawe, w Lanosie Truck na zdjęciu obok z 2000 roku widnieje inny wzór felg niż w obecnie i wtedy w zderzaku były zamontowane halogeny a obecnie ich nie ma.

W 2000 roku zadebiutował Lanos po face liftingu. Modernizacja nie była duża, ale tylko w Europie. W Korei poczyniono większe zmiany, stąd potem, w 2001 roku Lanos otrzymał przydomek ''II''. Generalnie zmodernizowano tył (w hatchbackach nieznaczne, w sedanie przeprojektowano cały tył i wnętrze (główną nowością jest środkowa konsola w kolorze srebrnym tylko w wersji SE lub SX oraz inne boczki). Przednia część i silniki pozostały bez zmian. Lanos po face liftingu zyskał nowy kod wewnętrzny - T150. W Polsce sprawa się lekko skoplikowała, bowiem u nas odmiana 4-drzwiowa z nowym tyłem nie była dostępna. Sedan w dalszym ciągu był oferowany na naszym rynku i również przeszedł modernizację (nowe boczki, tapicerka, kolory, kołpaki) ale tylna część nadwozia pozostała stara, z modelu T100.

Natomiast jesienią 1999 roku Daewoo zaprezentowało Lanosa Sport (Lanos przed face liftingiem nie był dostępny w odmianie Sport). Wersja Sport (na tle innych krajów) najpopularniejsza była w Korei. Lanos Sport to lekko zmieniony hatchback 3D. Powstał zamiast Lanosa GTI (pisałem o nim 3 obrazki wyżej), który byłby droższy w produkcji. W Polsce Lanos Sport zadebiutował równocześnie poliftowymi wersjami nadwoziami 3d i 5d. Pierwszy raz Lanosa Sport w Polsce można było zobaczyć na targach Poznań Motor Show 2000. Na Żeraniu zmontowano 221 sztuk Sporta. Lanos Sport nie zyskał wtedy w Polsce popularności, ale dziś jest poszukiwanym samochodem. Wiele osób twierdzi że Lanos Sport oferowany był tylko w nadwoziu trzydrzwiowym, a to nie prawda. Ponieważ w Korei (i tylko tam) produkowano i oferowano też Sporta w wersji pięciodrzwiowej. W Korei Lanosy Sport miały odpowiednie nazewnictwo: 3 drzwiowy - Lanos Romeo Sport, 5d - Lanos Juliet Sport. Na tamtym rynku najpopularniejszymi kolorami były: biały, czerwony, żółty i czarny. W Polsce natomiast dostępne były tylko trzy kolory do Sporta - czerwony, srebrny oraz czarny. Z zewnątrz Lanos Sport wyróżnia się innymi zderzakami (przód, tył), spoilerem, ozdobnymi progami, alufelgami oraz naklejką Sport na błotnikach (tylko w wersjach europejskich i USA)...

...Wnętrze Lanosa Sport natomiast jest zupełnie inne niż te które znamy ze zwykłego Lanosa. Bo o ile kokpit jest mniej więcej taki sam o tyle reszta wnętrza jest zupełnie inna. Zaczynając od kokpitu: deska rozdzielcza jest taka sama jak w Lanosie po face liftingu, koło kierownicy zostało obszyte czerwoną skórą. Były dwie wersje kierownic: bez poduszki w Korei oraz Australii i z poduszką w USA i Polsce takie jak w normalnym Lanosie SX. W części Lanosów Sport była automatyczna skrzynia biegów (nie u nas). Gałka obszyta była czerwoną skórą. Boczki drzwi również są fragmentami w czerwonej skórze. Fotele obite są czarno-czerwoną skórą, mają pełną regulacje i dobrze trzymają na boki. W Polsce skórzana tapicerka nigdy nie była dostępna w Lanosach, nawet w wersji Sport - zamiast niej jest czerwono-czarny welur. Z tyłu miejsca (jak to w trzydrzwiowym hatchbacku) jest mało. Bagażnik ma cały czas taką samą pojemność - 250 litrów. Do napędzania europejskich Lanosów Sport przewidziano tylko jeden silnik - 1.6 16V. W Korei były to jednostki o mniejszej pojemności (1.3 i 1.5 16V).

Mało kto wie, ale powstało jeszcze coś takiego jak Lanos II. Wszystkie trzy wersje nadwozia występowały jako Lanos II, ale jako pierwszy był sedan, a odmiany hatchback zostały do niego (Lanosa II) upodobnione. Z zewnątrz taki Lanos wyróżniał się: seryjnie przyciemnionymi wkładami przednich świateł, atrapą z dodatkowymi paseczkami, oraz zderzakiem takim jak w wersji Sport. Z tyłu natomiast Lanos II wygląda identycznie jak Lanos FL sedan. Silniki jakie w Lanosie II montowano są takie same jak w pozostałych koreańskich Lanosach: 1,3 SOHC; 1,5 SOHC; 1,5 DOHC (w przypadku wersji 3d występował tylko ten ostatni).

Okazuje się że największy hit Daewoo pod niektórymi względami był gorszy od swojej poprzedniczki - Nexii. Zacznę od hatchbacków. Długość Lanosa hatchback wynosi 4074 mm a Nexia jest dłuższa o 182 mm. Pojemność bagażnika Lanosa hatchback wynosi 250 litrów a w Nexii 390 litrów, a więc Nexia może zabrać o 140 litrów więcej. Sedan: Lanos sedan ma 4237 mm długości a Nexia sedan 4482 mm czyli dużo więcej. Pojemność bagażnika w Nexii sedan jest o... 208 litrów większy (!) bo wynosi 530 litrów podczas gdy bagażnik Lanosa może zabrać 322 litry bagażu. Lanos jest również mniejszy wewnątrz od Nexii. Ogólnie Lanos zrobił się mniejszy od poprzedniczki. W 2002 roku zakończono produkcje Lanosa na całym świecie z wyjątkiem Polski (a potem Ukrainy). Tam bowiem Lanos dalej produkowano, a od 2004 roku pod nazwą FSO Lanos u boku FSO Matiza. FSO Lanos nie był już dostępny jako Sport ani FL. W 2007 roku FSO próbowało odmłodzić Lanosa robiąc seryjnego Lanosa Plus. Niestety to nic nie dało...

...Lanos Plus pojawił się w ofercie FSO na lato 2007 roku. FSO Lanos Plus był oferowany tylko jako pięciodrzwiowy hatchback lub sedan. Pięciodrzwiowe Lanosy Plus były oferowane w dwóch kolorach - czerwonym lub czarnym. Jeśli Lanos Plus był czarny to miał czerwone listwy boczne i tylny spoiler a w przypadku czerwonego Lanosa było na odwrót. Wnętrze jest utrzymane w tonacji czarno-czerwonej. Koło kierownicy i gałka zmiany biegów zostały pokryte pseudo skórą w kolorze czarno-czerwonym. Sedan był utrzymany w innej kolorystyce. Lanos Plus sedan mógł być polakierowany na beżowo (taki sam kolor jak na przykład w Nubirze II) lub srebrno-niebieskiej. W podobnej tonacji utrzymano wnętrze. Sedany są lepiej wyposażone niż hatchbacki, ale mimo to klimatyzacja była dostępna tylko za dopłatą. Z zewnątrz Lanosa Plus poza specyficznym lakierowaniem można jeszcze rozpoznać po: grillu i kratach wlotu powietrza w kolorze nadwozia, innych kołpakach, przyciemnianych światłach przednich i tylnych oraz po naklejce informującej o tym że to Lanos Plus. Plusy miały jeszcze cyfrowy prędkościomierz. Ludziom jednak nie spodobał się Plus (szczególnie w hatchbacku) i poniósł porażkę. Jedyna zaleta była taka, że Plus kosztował tyle samo co normalny Lanos. Oczywiście Plus to dzieło FSO a nie Daewoo. Ciekawostką jest to że za ''modyfikacje'' odpowiedzialna była ta sama osoba która stworzyła stylistykę Warsa, Polonez Plus oraz Atu i Kombi.

Powstało wiele rożnych aut (szczególnie w Rosji i na Ukrainie) które przypominały Lanosa ale nie było to Daewoo. Zaczęło się od rosyjskiej firmy TagAZ która w 1998 roku rozpoczęła produkcje Lanosa (oraz Nubiry, Leganzy i Citroena Berlingo) pod własną marką - Doninwest. Lanos został nazwany Assol i był napędzany silnikami 1,5 8V oraz 1,6 16V. Assol był produkowany i sprzedawany tylko w Rosji w latach 1998-2000. Potem po upadku Daewoo powstały: Daewoo Sens, ZAZ Sens, ZAZ Lanos, ZAZ Chance oraz Chevrolet Lanos. Najkrócej z tych wymienionych w ofercie utrzymał się Chevrolet Lanos, bo 4 lata, pozostałe są dalej produkowane. Wszystkie rosyjskio-ukraińskie Chevroleto-ZAZo-Lanoso-Sensy to Lanosy Sedan po face liftingu. Na zdjęciu widać: ZAZ Lanosa (bordowy), ZAZ Sensa (niebieski) oraz Chevroleta Lanosa (srebrny).

W 2005 roku polska firma RUCKER wykonała dla FSO projekty Lanosa w wersji pickup (zarówno z zabudową jak i bez niej). Przykładowa wizualizacja na zdjęciu (czerwony Lanos). Niestety pod nazwą FSO projekt upadł. Skopiowała go firma ZAZ. W maju 2006 roku ZAZ rozpoczął produkcje tego co mógł produkować FSO - Lanosa pickup. Auto to posiada całkowicie samonośne nadwozie, w którego tylnej części znajduje się wykonana z laminatu cześć bagażowa. Przednia część pojazdu razem z kabiną kierowcy przejęta została z osobowej wersji Lanosa. Pojazd ten oferowany jest wyłącznie z silnikiem 1.5 8V, natomiast na rynku ukraińskim 1.3 o mocy 70 KM z modelu Sens (sprzedawany jako ZAZ Sens Furgon). Początkowo Lanos pickup miał atrapę z Daewoo, potem została ona zastąpiona atrapą ZAZa ze sporym znaczkiem na środku. Lanos pickup był dostępny tylko w białym kolorze.

Lanos uczestniczył w wielu rajdach na całym świecie. Najczęściej ścigał się w Korei oraz w Polsce. Z tym że koreańskie Lanosy były lepiej do rajdów przystosowane i miały mocniejsze silniki. W Polsce przystosowywano Lanosa do wyścigu w mniejszym stopniu. W Korei Lanos ścigał się między innymi z Hyundaiem Coupe i Accentem. Ścigał się po torach, ale również po śniegu. W Polsce Lanos konkurował głównie z Oplem Astrą I hatchback oraz Peugeotem 206.